Ludovicus, dux Borbonensis, comes Claromontensis, par et camerarius Franciæ, curator præcarissimi consanguinei nostri Joannis, comitis Forensis, regens comitatum Forensem, notum facimus universis presentes litteras inspecturis, quod cum gardianus et fratres minores Montisbrisonis nobis exposuerint se infra fortalitium Montisbrisonis non habuisse hactenus larem sive locum habilem in quo necessitatis tempore pro guerris imminentibus et incursibus inimicorum regni, religiosas personas quascumque etiam alias affligentium indistincte effugerent, et ob hoc fuerint sæpissime deprædati et quandoque in personis propriis, quo nefas est sacrilegum, inhumaniter injuriis afflicti etiam per pillardos, ac in missis suis celebrandis et divinis officiis præpediti sæpissime, requirentes quatenus admortizare feudum domus eis datæ a Plotardo de Verneto, milite, dignaremur. Nos dux et curator prædictus præconsiderantes quod bona quæ transeunt in usus pauperum, præsertim divini cultus restaurationem et augmentum, convenientia, totis affectibus nostris, perpetuis temporibus, desideramus augeri, ad placandam iram districti judicis, et ipsius gratiam acquirendam, attendentes etiam quod largiri talibus usibus mercedis immensitas censetur mensura, quodque tam modica translatio statu dicti comitis, nostro perpenso, tantum solatium et refrigerium eisdem fratribus ministrabit, ut nos et comes præfatus in omnibus bonis quæ a modo fient et dicentur in ordine efficiamur participes et consortes, dictam domum admortizamus prædicto nomine etc. Datum apud Montisbrisonem, sub sigillo nostro, die decima mensis Junii, anno Domini M° CCC° LXX°.